journalist
  • .Home
  • .About Me
  • .Projecten
  • .CONTACT

Projecten

Mijn laatste uploads kun je ook terugvinden op YouTube en SoundCloud

summer lens travel binoculars
reportagevideo

Reportage: NTR – Elizabeth Lopez

Lees verder
Documentaire: Casa Blanca-Suriname
documentaireprojectuitgelicht

Documentaire: Casa Blanca-Suriname

Lees verder
Reportage: Vakantiebeurs – Voorruitblik
reportagevideo

Reportage: Vakantiebeurs – Voorruitblik

Lees verder
Reportage: KabraNeti Rotterdam
reportageuitgelichtvideo

Reportage: KabraNeti Rotterdam

Lees verder
Casa Blanca – oud-Moengonezen gezocht
nieuwsreportage

Casa Blanca – oud-Moengonezen gezocht

Lees verder
Illegale goudzoekers Brownsberg
radioreportageuitgelicht

Illegale goudzoekers Brownsberg

Lees verder
  • Previous
  • 1
  • 2
  • ...
  • Next

Volg mij op

  • facebook
  • youtube
  • soundcloud
  • mail

Laatste projecten

  • Reportage: NTR – Elizabeth Lopez 1 december 2021
  • Documentaire: Casa Blanca-Suriname 4 december 2020

YouTube

Het slavernijverleden ligt niet alleen achter ons. De doorwerking is NU nog te merken. Dat staat in het onderzoek ‘Gezondheidseffecten van slavernij’, uitgevoerd in opdracht van het Nederlandse ministerie van Volksgezondheid. Maar hoe hangen geschiedenis, eetgewoonten en gezondheid met elkaar samen? En hoe kunnen we dat veranderen? Daarover gaat de MOVO-Academie die op initiatief van mondhygiënist Patricia van start is gegaan. Tijdens vijf bijeenkomsten in NoLIMIT in Amsterdam Zuidoost krijgen deelnemers praktische tips voor een gezondere toekomst.
Erfenis op tafel - Tijd voor verandering MOVO deel 1
De koffers zijn altijd gepakt Lelystad staat te trappelen! (deel 2) LELYSTAD - Lelystad in Nederland en Lelydorp in Suriname willen opnieuw een vriendschapsband. In deze tweede aflevering van het tweeluik gaat Sam Jones op bezoek bij de Lelystedelingen die de oude stedenband, die dood gebloed is, nieuw leven inblazen. Enthousiasme is er genoeg. “Ik sta gewoon te trappelen joh,” zegt Lucia Fer de gedoodverfde voorzitter van de Stedenband Lely. Meer dan tweehonderd leerlingen uit Lelystad gingen ruim vijftien jaar geleden, verspreid over een periode van zeven jaar, naar Lelydorp. John Mulder, docent in Lelystad, was destijds projectleider van het uitwisselingsprogramma en is nu opnieuw betrokken. “Het is project is ontstaan omdat de gemeente zich zorgen maakte over de polarisatie onder jongeren ten aanzien van etniciteit en religie”, vertelt hij terugblikkend. “En toen is iemand op het idee gekomen om leerlingen in de gevoelige leeftijd van 15 jaar, naar Lelydorp sturen om ervaring op te doen en mee te maken hoe mensen daar leven.” Nieuwe generatie een kans geven Danique Sollie-Elverding was in 2010 zelf één van de leerlingen. Ze heeft er goede herinneringen aan de tijd in Suriname. “In Nederland gaat het niet altijd goed met de multiculturele samenleving en in Suriname was dat een stuk beter.” Sollie-Elverding vindt dat een nieuwe generatie dezelfde kans moet krijgen om kennis te maken met een andere cultuur en met het leven in Suriname. De initiatiefnemer van de nieuwe stedenband denken ondertussen verder dan alleen leerlingen uitwisseling. Ook kunst en cultuur, ondernemerschap, landbouw en toerisme kunnen onderdeel worden van de nieuwe stedenband. Fer ziet bijvoorbeeld mogelijkheden voor de import van Surinaamse gezondheidsproducten en kruiden in Lelystad. Liever gisteren dan vandaag! Eerst moet er steun en geld komen. Ze denken dan aan de gemeente, de provincie maar willen financiën werven. En als dat lukt? Danique, Dayenne, John en Lucia lijken er klaar voor. “Liever gisteren dan vandaag”, zegt Mulder over de nieuwe vriendschapsband. Binnenkort hebben ze een gesprek bij de gemeente Lelystad. Bekijk de tweede aflevering en ontdek waarom de initiatiefnemers in Lelystad zo graag opnieuw naar Lelydorp willen. De productie is gemaakt door Sam Jones voor Omroep Flevoland. Op de website van Omroep Flevoland staat bovendien een achtergrondartikel over Cornelis Lely in Suriname. https://www.omroepflevoland.nl/nieuws/519774/van-lelydorp-tot-lelystad:-het-vergeten-surinaamse-verhaal-van-cornelis-lely
Lelystad staat te trappelen!
Opnieuw verbinding zoeken Lelydorp wil meer! (deel 1) LELYDORP - Lelydorp in Suriname en Lelystad in Nederland, willen na jaren de banden weer aanhalen. Maar wat hebben de twee plaatsen elkaar eigenlijk te bieden aan elkaar? Verslaggever Sam Jones reist in deze eerste aflevering van het tweeluik naar Lelydorp en ontmoet daar mensen die vol enthousiasme vooruitkijken naar een nieuwe samenwerking. Anneke Kerto, voorzitter van de nieuwe stichting Lelydorp-Lelystad, ziet volop mogelijkheden. Ze neemt Jones mee naar onder meer natuurtuin Pikin Sranan, waar duurzame gezondheidsproducten en verschillende soort thee worden verbouwd. Ook onderwijs, landbouw, veeteelt en cultuur kunnen volgens betrokkenen onderdeel worden van een nieuwe stedenband. Op de Johannes Vrolijkschool ligt bovendien een concreet vraagstuk: hoe bereid je leerlingen voor op een economie die door de verwachte groei van de oliesector snel verandert? ‘Kennis delen, dat is alles.’ Herinneringen aan de vorige stedenband van ruim vijftien jaar geleden, zijn nog springlevend. Schoolleider Clifton Rasidin was betrokken bij de eerdere samenwerking met scholen in Lelystad en hoopt dat die opnieuw wordt opgepakt. In Lelydorp leeft de overtuiging dat kennis en ervaring over en weer kunnen worden gedeeld. De inmiddels overleden Dennis Tauwnaar verwoordde het kort voor zijn overlijden in de reportage krachtig: ‘Kennis delen, dat is alles.’ Bekijk de reportage en ontdek wat Lelydorp anno 2026 te bieden heeft en waarom daar de wens leeft om de band met Lelystad nieuw leven in te blazen. De productie is gemaakt door Sam Jones voor Omroep Flevoland. Op de website van Omroep Flevoland staat ook een achtergrondartikel over Cornelis Lely in Suriname. https://www.omroepflevoland.nl/nieuws/519774/van-lelydorp-tot-lelystad:-het-vergeten-surinaamse-verhaal-van-cornelis-lely
Lelydorp wil meer!
Terug naar de rijstvelden: Prithvi Thakoer kiest bewust voor Suriname In Dronten is het prima studeren maar werken doen ze toch liever in hun geboorteland. De twee jonge Surinamers Jeïel Grant en Prithvi Thakoer zijn na een opleiding tuin- en akkerbouw aan Aeres Hogeschool en stage in de Flevolandse polders, weer terug in Suriname. In dit tweede verhaal gaan we naar het rijstdistrict Nickerie, de tweede stad in Suriname en lopen een dag mee met Prithvi Thakoer. Op de uitgestrekte rijstvelden van Nickerie voelt Prithvi Thakoer zich zichtbaar thuis. Met een halm rijst in zijn hand luistert hij glimlachend naar het zachte geritsel van de aren. "Surinamers houden van rijst", zegt hij. "Als ik dit zie… nee, dan wil ik niet terug naar Dronten." In de voetsporen van opa De jonge landbouwkundige oogt bescheiden en wat verlegen, maar achter die rustige uitstraling schuilt een professional. Een pietje precies met een missie. Hij neemt ons mee naar zijn opa die dementie heeft maar zijn inspiratiebron is. Hij was rijstboer. Ook zijn vader en tante zijn er. Ze maken middageten klaar: rijst, natuurlijk met groente en vlees. "Vroeger was iedereen zelfvoorzienend", vertelt zijn tante Sharda. Ieder gezin had een eigen rijstveld achter het huis. "Wij zijn landbouwkinderen", zegt ze trots. Maar zijzelf en haar broers kozen uiteindelijk niet voor de landbouw. Prithvi maakte die keus wel en ging naar de landbouwhogeschool in Dronten. "Ik dacht: niemand in de familie is die richting meer opgegaan. Dus ben ik maar in de voetstappen van mijn opa getreden." Na zijn studie Ondernemerschap Tuin- en Akkerbouw aan Aeres Hogeschool in Dronten keerde hij bewust terug naar Suriname. Inmiddels werkt hij bij het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij, waar hij rijst inspecteert voor export. Dat werk neemt hij heel serieus. Prithvi neemt ons mee naar rijstbedrijf Manglie, een van de grootste rijstboeren van Suriname. Met monsters van exact 35 gram controleert hij of de verhouding tussen hele en gebroken rijstkorrels voldoet aan de norm. Zo niet, dan moet de rijst opnieuw door de sorteermachines. "Als het niet aan de standaarden voldoet, mag het bedrijf niet laden", legt Prithvi rustig uit. "Dan moet alles opnieuw gecontroleerd worden." Hij neemt ons mee naar zijn kantoor op het ministerie in Nickerie en laat zien hoe hij daar minutieus nog een keer de rijstkorrels controleert voordat de lading geëxporteerd mag worden. 'De olie raakt op, maar landbouw blijft' Voor Prithvi draait landbouw bovendien om méér dan productie alleen. Terwijl Suriname zich voorbereidt op grote inkomsten uit olie, kijkt hij verder vooruit. "We hebben binnenkort inkomsten van olie en gas. Maar straks is de olie op en wat dan?", zegt hij beslist. Hij vindt investeren in de landbouw beter. "De landbouw blijft en is duurzaam." Volgens hem ligt daar ook een taak voor jongeren. "Mensen vragen weleens of landbouw wel toekomst heeft. Dan zeg ik: de wereld moet eten. Daarom blijft landbouw belangrijk." Tante Sharda raakt geëmotioneerd als Prithvi zijn verhaal vertelt. Haar neefje is een voorbeeld voor jonge Surinamers, vindt zij. "Hij is gaan studeren, teruggekomen en zet zich nu in voor zijn land. Daar ben ik ontzettend trots op." (Bron Omroep Flevoland c Sam Jones Productions) Zie ook https://www.omroepflevoland.nl/nieuws/469625/terug-naar-de-rijstvelden:-prithvi-thakoer-kiest-bewust-voor-suriname https://www.omroepflevoland.nl/nieuws/469615/van-dronten-naar-paramaribo:-jeiel-grant-laat-kinderen-groeien https://www.omroepflevoland.nl/nieuws/351245/surinaamse-student-wil-aardappelteelt-in-zijn-land-op-poten-zetten https://www.omroepflevoland.nl/nieuws/351122/studentenuitwisseling-vliegwiel-voor-meer-samenwerking-tussen-suriname-en-dronten https://www.omroepflevoland.nl/nieuws/443682/aeres-breidt-uitwisseling-met-suriname-uit-meer-studenten-gaan-leren-over-landbouw https://www.omroepflevoland.nl/nieuws/304468/suriname-en-flevoland-gaan-samenwerken-aan-ontwikkeling-duurzame-voedselketen https://www.omroepflevoland.nl/nieuws/351370/landbouwstudenten-doen-ervaring-op-tijdens-stage-in-suriname
Terug naar de rijstvelden; Prithvi Thakoer kiest bewust voor Suriname (deel 2)
Van Dronten naar Paramaribo: Jeïel Grant laat kinderen groeien In Dronten is het prima studeren maar werken doen ze toch liever in hun geboorteland. De twee jonge Surinamers Jeïel Grant en Prithvi Thakoer zijn na een opleiding tuin- en akkerbouw aan de Aeres Hogeschool en een stage in de Flevolandse polders, weer terug in Suriname. In deze eerste aflevering lopen we een dag mee met Jeïel Grant. Jeïel loopt met een bak vol met verschillende Surinaamse groenten naar een groep kinderen die klaar staat voor een landbouwles op school. Hij houdt een plastic bekertje met een plantje omhoog en vraagt "Hoe heet dit plantje?" Kinderen schreeuwen door elkaar 'Amsoi' en 'Kaisio'! Jeïel reageert lachend: "Nee, met een ‘P’…" Er volgt gelach en ze roepen bijna allemaal "Paksoi!" Op het schoolplein van de Sint Bernadette basisschool in Paramaribo krijgen leerlingen een plantje. "Even losdrukken… en omkeren", instrueert Jeïel. Na een studie aan de landbouwhogeschool in Dronten leert hij basisschoolkinderen tuinieren. "We leren ze zaaien, onderhouden en oogsten", vertelt hij enthousiast tussen de drukke leerlingen in de schooltuin. Tuinbouw is niet populair Met klassen tot bijna dertig leerlingen is het soms best druk. "Rustig! Eén voor één natmaken", zegt Jeïel. Hij glimlacht: "Je moet echt veel geduld hebben." Hoewel Suriname een vruchtbaar land is - 'alles groeit er' wordt weleens gezegd - is tuinbouw niet populair. "Ik plant niet thuis", zegt een jongetje. "We hebben geen erf." Een ander kind plant wel. "Bij mijn oma plant ik wel", zegt een jongetje. "Hier laten we de leerlingen zelf planten", vertelt Jeïel. "Zelf een plantje kiezen, zelf een gat graven, zelf dicht maken en zelf water geven. Dat is een nieuwe ervaring voor ze!" Jeïels bevlogen manier van lesgeven werkt goed. "Hij heeft gezegd dat je een gat moet maken en je plantje erin moet stoppen", zegt een meisje met mooie kraaltjes in haar vlechtjes. Jeïel wil leerlingen bijbrengen dat je ook landbouwer kan worden. "In de klas leren ze dat je politieagent, arts of brandweerman kan worden", zegt hij met een brede glimlach. "Maar ik wil ze ook een alternatief laten zien: Je kan ook geld verdienen met een aanplant." Die boodschap sluit goed aan bij de ervaring van een jongetje. "Ik vind planten leuk", zegt hij enthousiast en hij vertelt dat hij zelf ook al ondernemend is en samen met zijn moeder Surinaamse lekkernijen maakt. "Ik verkoop manja op azijn en gestoofde birambi op azijn." De basis voor Jeïels werk ligt bij de Aeres Hogeschool in Dronten. Daar leerde hij over hydroponics: telen op water. "Met die kennis wil ik hier een eigen groentekas opzetten voor deze kinderen." Terug naar Nederland? Jeïel schudt zijn hoofd. "Misschien voor studie. Maar wonen? Nee. Suriname heeft me nodig." (Bron Omroep Flevoland c Sam Jones Productions) Zie ook https://www.omroepflevoland.nl/nieuws/469615/van-dronten-naar-paramaribo:-jeiel-grant-laat-kinderen-groeien https://www.omroepflevoland.nl/nieuws/469625/terug-naar-de-rijstvelden:-prithvi-thakoer-kiest-bewust-voor-suriname https://www.omroepflevoland.nl/nieuws/351245/surinaamse-student-wil-aardappelteelt-in-zijn-land-op-poten-zetten https://www.omroepflevoland.nl/nieuws/351122/studentenuitwisseling-vliegwiel-voor-meer-samenwerking-tussen-suriname-en-dronten https://www.omroepflevoland.nl/nieuws/443682/aeres-breidt-uitwisseling-met-suriname-uit-meer-studenten-gaan-leren-over-landbouw https://www.omroepflevoland.nl/nieuws/304468/suriname-en-flevoland-gaan-samenwerken-aan-ontwikkeling-duurzame-voedselketen https://www.omroepflevoland.nl/nieuws/351370/landbouwstudenten-doen-ervaring-op-tijdens-stage-in-suriname
Van Dronten naar Paramaribo; Jeïel Grant laat kinderen groeien (deel 1)
Milouska Meulens: Ik ga toch niet kiezen?
'NiNsee moet in de haarvaten van de samenleving blijven' (deel 10 - slot) "Permanent in de haarvaten van de Nederlandse samenleving doordringen”, dat moet het slavernij instituut NiNsee in de toekomst doen volgens Roger van Boxtel. De historicus is één van de zeven sleutelpersonen uit een podcastserie over het Nationaal Instituut Nederlands Slavernijverleden en Erfenis (NiNsee). In deze laatste aflevering gaat het vooral over de vraag hoe het instituut - dat volgend jaar 25 jaar is - die rol moet invullen. "De spreekbuis moeten blijven voor de nazaten”, zo ziet Roy 'Kaikusi' Groenberg de toekomst van NiNsee. “Ze moeten de grassroots helpen om een cultureel historisch centrum, de Winti-tempel, te realiseren." Er is zoveel te doen Ook volgens professor Humphrey Lamur is er nog een taak voor de organisatie. “Dat hele vraagstuk van slavernij is niet binnen vijftig jaar afgelopen”, zegt hij in de podcast. “Zolang we niet bewust zijn van waar de oorzaak vandaan komt, moeten we onderzoek doen." Ook Van Stipriaan ziet nog een duidelijke taak voor het instituut. "Er is zoveel te doen. Daarvoor is NiNsee een plek.” Hugo Fernandes Mendes vind dat ‘de doorwerking van het slavernijverleden centraal moet blijven staan’. Hij zegt dat “de discriminatie naar ras, religie en etniciteit geen verleden tijd is.” Waar de meeste geïnterviewden de noodzaak van NiNsee benadrukken, verschillen oud-voorzitter Eddy Campbell en medeoprichter Barryl Biekman, fundamenteel van mening over de organisatievorm. Campbell ziet de verzelfstandiging van taken als een logische ontwikkeling. "Je kunt het noemen uitholling van het NiNsee, maar je kunt het ook noemen groei.” Alles is versnipperd Biekman wenst juist het tegenovergestelde. “Zoveel werk is erbij gekomen, wat nu overal versnipperd is." Volgens Biekman moet NiNsee vasthouden aan de oorspronkelijke vier kerntaken: de nationale Keti Koti-herdenking, de museale functie, wetenschappelijk onderzoek en educatie. "Als die herdenking functie wordt overgenomen, heb je geen navelstreng meer." Over de financiering van NiNsee, bestaat nauwelijks verschil van mening. "Uiteraard als NiNsee een keertje een broodje bakkeljauw gaat verkopen om een kwartje te verdienen, dan is daar niks mis mee,” zegt Groenberg. “Maar zolang Nederland niet gedaan heeft wat zij moet doen, is de Nederlandse regering verantwoordelijk voor alles.”
Jubileum NiNisee podcast deel 10
Dit is een podcast serie van tien afleveringen allemaal in één bestand. Totale lengte is bijna twee uur. Elke aflevering is ongeveer 10 minuten. De eerste aflevering is een interview met Dave Ensberg, de voorzitter van NiNsee. Daarna volgt feitelijk de podcast serie waarin in elke aflevering één thema - en soms nog wat meer - centraal staat. De opnamen voor deze serie is gemaakt in de zomer van 2025. Alle zeven geïnterviewde sleutelpersonen zijn apart van elkaar geïnterviewd. De meesten in bij het slavernijmonument in het Oosterpark in Amsterdam. Anderen voornamelijk thuis. Voor deze podcast serie zijn geïnterviewd: Alex van Stipriaan, Barryl Biekman, Eddy Campbell, Hugo Fernandes Mendes, Humphrey Lamur, Roger van Boxtel en Roy 'Kaikusi' Groenberg.
NiNsee jubileert p o d c a s t s e r i e
'NiNsee is fietsen met tegenwind' Succes met kanttekening (deel 9) “NiNsee is fietsen met tegenwind”, zegt activist Roy ‘Kaikusi’ Groenberg. “Maar ze hebben stand gehouden.” Hij is één van de zeven sleutelpersonen van het Nationaal Instituut Nederlands Slavernijverleden en Erfenis (NiNsee) die aan het woord komt in deze aflevering van de podcast serie die gemaakt is in de aanloop naar het 25-jarig bestaan van het instituut volgend jaar. In deze aflevering kijken we wat het succes is van NiNsee maar er zijn ook kanttekeningen. Ondanks tegenslagen en periodes van politieke tegenwind heeft NiNsee haar rol weten te behouden. “Ze hebben de grassroots ondanks alle boosheid niet in de steek gelaten”, zegt Groenberg. Ook wijst hij op de groeiende aandacht voor het slavernijverleden. “De excuses zijn gekomen. Het monument is gekomen. NiNsee is gekomen. In heel Nederland wordt nu Keti Koti herdacht en gevierd.” NiNsee heeft body gekregen Voormalig NiNsee-voorzitter Eddy Campbell ziet eveneens een duidelijke ontwikkeling. Waar er bij de oprichting nog veel twijfel bestond over de haalbaarheid van het instituut, is NiNsee volgens hem uitgegroeid tot een erkende organisatie. “We zijn erin geslaagd om het NiNsee body te geven.” Hij wijst onder meer op de jaarlijkse herdenking, publicaties en de plek die het slavernijverleden inmiddels heeft gekregen in onderwijs en historische canons. Ook Hugo Fernandes Mendes ziet de oorspronkelijke missie van NiNsee terug in het huidige maatschappelijke debat. De eerste directeur van NiNsee, Glenn Willemse, schreef ooit dat het Nationaal Slavernijmonument meer moest zijn dan een eenmalige gebeurtenis. Volgens Fernandes Mendes is dat gelukt. “Er is geen Nederlander die het Nationaal Monument niet kent. Het effect dat beoogd werd, is heel mooi gerealiseerd.” Oud-minister Roger van Boxtel wijst op de bredere maatschappelijke impact. “Breed in de Nederlandse samenleving weet men nu: wij hebben een zwarte bladzijde in onze geschiedenis.” Hij ziet een groeiende stroom aan onderzoek, boeken en initiatieven die het onderwerp zichtbaar hebben gemaakt. Herdenking is money driven “De kapers staan op de kust”, is de kritiek van voorvrouw Barryl Biekman. Ze is het niet eens met het beleid dat NiNsee steeds meer ‘uit handen’ geeft. Biekman vindt dat belangrijke oorspronkelijke doelstellingen zijn verwaterd. Ze noemt enkele: “Het museaal domein weg. Iedereen weet dat er een slap aftreksel komt. Het educatief domein met een wetenschappelijke dimensie waar een bijzonder hoogleraar was bedacht. Het documentatie domein zit volgens mij bij The Black Archive en de herdenking functie heeft men ingeruild voor een zogenaamde nationale herdenking, slavernij herdenkingscomité! Totaal money driven gestuurd.” Professor Humphrey Lamur erkent het belang van NiNsee als maatschappelijke stem, maar mist meer inhoudelijke publicaties. “Dat is nog niet veel gebeurd.” Historicus Alex van Stipriaan benadrukt juist het structurele effect van het instituut. “Dat het normaal is dat er een zwart instituut is, vind ik het grootste succes.” Volgens hem heeft NiNsee de weg vrijgemaakt voor een nieuwe generatie organisaties en activisten.
Jubileum NiNisee podcast deel 9
Subscribe

Copyright © 2026 journalist . All rights reserved.
Designed by FameThemes